باشیم و نباشیم

باشیم و نباشیم

باشیم کنار هم و روزی که نباشیم

یک لحظه شد این بودن و باشیم و نباشیم

هر آن که فلک چرخ زنان بود و نبودیم

همواره چنین است ، چه باشیم و نباشیم

عمری که چنین کوته و بی ارزش و مقدار

در فکر چه هستیم و کجائیم ؟ چه باشیم و نباشیم

انگار نبودیم و جهان بود و نبودش

چیزی که ندانیم و نفهمیم ، چه باشیم و نباشیم

از ما هزاران بیایند و بمیرند شب و روز

چون برگ درخت گوشه دیوار ، چه باشیم و نباشیم

شاهان و بزرگان و گدایان و حیوان و گیاهان

درهم همه را چند خریدار؟ چه باشیم و نباشیم

منظومه و سیاره و خورشید و ستاره

با هم همه یکجا بچرخند و نچرخند ! چه باشیم و نباشیم

درک و عمل و فهم بشر ناقص و بی پایه و ناچیز

این چیز همان چیز بماند ، چه باشیم و نباشیم

دانایی او را هرگز ندانیم و نفهمیم ، نشناسیم

از روز ازل بوده و هستیم ، چه باشیم ونباشیم

۲۲/۹/۹۴

.

چرخ گردون

چرخ گردون

می سپردیم دل به مهر چرخ گردون سال ها

تا کجاها می رود فرجام نام و منصب و احوال ما

امتحان زندگی خوب و بدش برجان ما معلوم نیست

روزگاری در مقامی عاقبت در بستر تاریک گورستان ها

گر شوی دلشاد برقول و قرار آسمان

می ﻜˊﻨد از ریشه توفان خانه ها و کوچه و بازارها

گر بمانی در غم رنجوری و دلواپسی ها بیقرار

روزگارت می شود تیره تمام روزها و ماهها

چرخ گردون بر مراد ما نمی گردد دمی

شادمانی کم رسد ، غم می رسد خروارها

دوستی ها این زمان شالوده اش برعشق نیست

بی وفایی ، خود نمایی ، می کند  بیدادها

داشتم با خویشتن با درد جان  خلوت کنم

نیست بر بیماری ̗ دل ، چاره این رفتارها

۲۱/۹/۹۴

.

زنجان – آب بر ، ﻜ ۥﺭد آباد

زنجان – آب بر ، ﻜ ۥﺭد آباد

با دلی شاد ، سوی ̗ کرد آباد  رفتیم  با جمیع ̗ دوستان

کوه   بود   و  نغمه های    دلنواز ̗ مرغان  ̗   آسمان

هر کجا  تا  چشم  ما  می دید ،  نی زار و درختان انار

خوش  به  حال  ما  گذشت  و مست  و شاد  و  بیقرار

در   مسیر   جاری  رود ̗ خروشان  آفتاب ̗  صبحگاهی

می سرودیم   زندگی   با  عشق   را  خواهی   نخواهی

در کنار ساحل دریاچه کوچک نشستیم باصفا ساکت دمی

آنچنان  گویی  رهاییم  ما  به  پهلوی   نگار  و همدمی

باش    کرد آباد   ،   آباد    کوه   و  دشت ،  آسایشت

باز  می آئیم   کنارت   تا  بجوییم  از  تو آن ، آرامشت

۷/۹/۹۴.

از نفس بپرهیزی و تا عشق بر انگیزی

از نفس بپرهیزی و تا عشق بر انگیزی

با نفس نه  خوش باش  و نه  غمگین  فقط   شک  و گمان است 

چیزی   که   عیان   است    چه    حاجت    به    بیان      است

از   “خود”   هر  آن   دیدی   و  در  حافظه   تصویر   کشیدی

در  ذهن  تو  آن  خاطره  و نقش  بماند ،  قاضی   تو   آن  است

این  خاصیت  ذهن  غریزی  و  از  آن   نیست   مجرای   گریزی

زین مخزن لبریزهمان  درد  و  ورم محنت و غم  در فوران  است

آن    چیست  که  پیدا  و  نهان   ساکت  و   آرام   و   تو   غافل

 آن عشق  ̗ خدائیست که در ذات  تو بنشسته واو صاحب آن است

 از  نفس  بپرهیزی  و  تا  عشق   برانگیزی   و  آرام   بگیری

این   مرحمت  و  راه رهائیست  کان  ماهیت  جان  جهان  است

۱۵/۸/۹۴.

آل سعود

آل سعود

این نشان از یک جنایت بود از آل سعود برجای ماند

یک خیانت در امانت بود از آل سعود بر جای ماند

حاجی غافل چه می دانست ؟ آنان قصد جانش کرده اند

چون اسیری در اسارت بود از آل سعود بر جای ماند

زیر دست و پا نفس می رفت جانها رو به سردی می رسید

آنزمان آنجا جهنم یک قیامت بود از آل سعود بر جای ماند

این نشان ننگ بر جانی بماند تا جهالت حاکم است

مردمان آگاه و می دانند رذالت بود از آل سعود بر جای ماند

۴/۷/۹۴

.

آزادی

آزادی        
ازمستی میخانه و میخواره چو رˊستم ساغر نشکستم
خاطی و دنی   ﺠۥستم   و  اما   هم  آواز   ﻨﺠۥستم
گفتم   به  میلم    چو   بجویم    سر انجام    بیابم
هی  گشتم   و  گشتم   دیدم  همان  روز   ﻨۥﺧستم
گفتم غلطست فکرم و کنکاش درین راه چه حاصل
دیدم  که  منم  چرخ  زنان ساغر و پیمانه به دستم
تا  عاقبت  آرامشم  آمد  ازاین  گردش  و  ﺠۥستن   
 پیمان نه بخود بستم و از بی کس وناکس گسستم
حالا خوش  و  وارسته رسیدم  به سر منزل  اول
از  روز ازل  باده پرستم چه هوشیارو چه  مستم
۴/۲/۹۴

بیاییم باصفا باشیم

بیاییم باصفا باشیم

به نیکی پیش هم باشیم ،  بیاییم  با  صفا  باشیم

ببخشیم گر بدی  دیدیم  ، بیاییم  ، با  صفا  باشیم

بخندانیم   لب ها   را   به    دلداری    کنار    هم

چراغ عشق برافروزیم ، بیاییم  با  صفا   باشیم

نمی دانیم  چه  تقدیرست  من و تو تا  کجا  باهم

بمانیم   تا نفس داریم ، بیاییم  ، با صفا  باشیم

نگوییم قصه ی دوری  که  بودیم  گرم  رنجوری

به  دلجویی  روی آریم ، بیاییم  ، با  صفا  باشیم

بیاییم  خانه ی  دل  را  ز هر  دردی   کنیم   آزاد

درخت   مهر  بنشانیم   بیاییم  با   صفا   باشیم

من  و تو نسل  امروزیم  نه  دیروز و  نه  آینده

حضور هم  قوی داریم   بیاییم  با   صفا   باشیم

۱۴/۱۱/۹۳.

ریحانه نبودم من

ریحانه نبودم من

نه شادم  و نه  ناشاد بیزارم ازین  بیداد

بغضم به گلومانده ، درمانده ی بی فریاد

می بینم و رنجورم  می ترسم و  گریانم

از ذات  خودم  دورم شیرینم و بی فرهاد

گه خوابم و گه بیدار  محزونم وغمگینم

می سازم و می سوزم این خانه نشد آباد

با جمعم  و تنهایم  با  دوست  صد   تایم

لب تشنه  صحرایم کو ابر و نشان از باد؟

در عمر کوتاهم  عشقم  به  خدایم   بود

قصدم  همه ناموسم  بشکست تنم صیاد

در دام  چو افتادم  بردند  همه  از  یادم  

جرمم چو به  زندانم  دیگر  نشوم  آزاد

روزی که قصاص آمد زندان هراسم شد

گفتم   خدا حافظ  بر مرگ  سلامم   باد

ریحانه نبودم من زین خانه نه خوانیدم

رفتم  به  آنجا  که   دلدار  نشانم   داد

۱۲/۸/۹۳.

ریحانه

 

ریحانه تو رفتی  و  خدا  از  دل  ما   رفت

قاضی سر ̗ حق ﻜۥﺸت و حقیقت به فنا رفت

دستور چنین بود که  تقاص  از  تو  بگیرند

هفت سال تو را زجر دهند شرم و حیا رفت

اغواگر  ̗  دژخیم    گرفت    جانب    سلطه

آثار و نشان  تو  در آن حال  و  هوا  رفت

مظلوم نشاندند  تو  را  در  غل   و  زنجیر

فریاد  تو  در  همهمه ی  دست ̗ جفا  رفت

گفتی متجاوز شکست حرمت ناموس و تبارت

دیدیم قوانین نوامیس و شرف از همه جا رفت

تو ذات ̗ نگهبان ̗ شرف   ،  عصمت  و  پاکی

با  مرگ  تو  ریحانه  خدا  از   دل   ما  رفت

۵/۸/۹۳.

عاشقان

عاشقان

عاشقان بهر خوشی گسترده اند صدها نشان

آفرین  بر غیرت  و   بر   همت    والایشان

یک  نشان  از عشق  می گویند امید زندگی

کاشتن  در  جان  خود  باشند با هم مهربان

مهربانی  در میان  باشد   کدورت  می رود

مردمان نیکبخت  سازند  گلستان این جهان

شهرها آباد و در هر گوشه اش میخانه ای

ساقی  ساغر  بدست  بینی  شراب ارغوان

هم فقیر  و  هم  غنی  بهر دل تب دار خود

نوش جان گویند بهم از گلشن دلخواهشان

گر بهشتی هست اینجاست هرکجا دلهای شاد

دست در دست همند در رقص و بزم وشادمان

گر نیازی هست بهر زندگی مشکل کجاست ؟

حل  می گردد  مسائل  با  تلاش  و  با توان

آرمیدن در کنار ساحل دریای مهر و دوستی

دشمنی ها می رود   ، دنیا  بهشت جاودان

خاطرت  باشد  طبیعت  را  ببینی  هر زمان

بر تو می گوید که قدر بودن خود را  بدان

بر تو می گویند که دنیا فانی و تو میهمان

این لباس کهنه را بر کن که باشد داستان

۴/۷/۹۳.