masule13930231 066

طارم به ماسوله

رفتن  از  طارم  مهیا   سوی  ماسوله  دل ̗ ما

جمع ̗ یاران شد فراهم  تا  رسید  آن  روز  زیبا

غرق ̗ شادی سینه ی ما  همچو قلب ̗ کودک پر شور وغوغا

می طپید  و  بی قرار از  فتح ̗ کوهستان و از گلزار و صحرا

می سپردیم  پای  خود را  در میان  صخره و  دیوار  سنگی

 راه گاه دشوار بود و گاه هموار چون رفیق ̗ همره و هم مونس ما

ما  به  میل ̗ جان  نوشیدیم ، آب ̗ سرد ̗ چشمه  ساران

در پناه گرمی خورشید خوابیدیم ، جان پناه و فرصت ̗ آرامش ما

ما  شنیدیم نغمه های  شاد ̗ بلبل  شعر  و موسیقی  باران را فراوان  

در کنار گرمی آتش نشستیم گرمی ̗ اش برکند خستگی را از تن ما

ما سراغ ̗ خواب خود را از نوای رود و کوهستان و صحرا می گرفتیم

خواب  ̗ خوش ما را به  رویا می رساند ، از شام و تا  صبح ̗ فردا

ما به  جنگل های ماسوله  رسیدیم ، شاد  و  خرم  چون  پرستو

همچو دلداری  که  می خواهد  ببیند ، صورت ̗ محبوب  خود  را

4/3/93

masule13930231 050

دور…. از…. هم

چه دوراز یار باشیم و چه  همراه و نگهدارش

کنون دل ﻜˊنده است ازما امیدی نیست درکارش

ندانی یار̗ غار من  تو هستی  مردم  و  میهن؟

گناه ̗  ما ، صواب ̗ ما ، رسد  پاداش و آثارش ؟

ندانستیم   خردمندی  به   صد  خون  جگر آید

گرفتیم راه خودکامی و گرم است کار و بازارش

چگونه جان شیرین را فنا  کردیم  و مدهوشیم

چومرغان در قفس ماندیم وعمری را پرستارش

چرا  هر جا سخن  راندیم  زبان  نامرادی  شد ؟

چرا آثار محنت هست  فضاحت یار ̗غمخوارش ؟

جهالت  بخشی ازما گشت و ما بر ﮔ̗رد  اوهامیم

خرد  قربانی  اهمال  و  ناکس  شد   خریدارش

طلوع ̗ نور خورشید  وغروبش  را  نمی فهمیم

مثال  جغد  شوم  هستیم  و  تاریکی  هوادارش

چرا ؟ درمان  حال  ما  به  آسانی  میسر نیست

نمی دانیم   و  بیماریم   سلامت جو  گرفتارش

برای ما  همان  بهتر که  در  چنگال  فهم  خود

اسیر و  بی اثر   باشیم  همه گویا   طرفدارش؟!

25/2/93

masule13930231 071

آینده هم اکنون است

 آفتاب این  ولایت    گرمی ˏ سوزان   ندارد

آسمانش   پر  غبار  و  ابرها   باران  ندارد

نیست چشمی بهر یاری یاوران  سردرگریبان

گرم   بازار  دورویی،  همدلی  امکان  ندارد

ناخدا  سرگرم  مکر و آشنا با وضع  و رفتار

با  چنین تزویر و کردار کارˏما  سامان  ندارد

نقش لاقیدی  چه آسان می نشیند  جای ایمان

در غریبستان ، انسان   قدرت ̗  پیمان   ندارد

می روند بی قدر و همسان روزها  بی اختیارند

چون هوای این قفس ها ، فرق با زندان ندارد

بر  گذشته  افتخار  و  از  شهامت  قصه  گفتن

آنچنان افسانه گشتند  عاشقی   رجحان  ندارد!؟

چشم ظاهربین باز و چشم جان در خواب باشد

در چنین  کوری دل ها روز و شب پایان ندارد

دست   بردن  در خرابی  تا  خراب  آباد  گردد

خانه آبادان نمودن ، غصه  و حرمان  ندارد ؟!

چشم دل باید ببیند  این جهان یک امتحان است

هر کسی مردود  گردید  فرصتˏ  جبران  ندارد

3/1/93

DSC03726

معنی عشق

عشق یعنی خانه ی جان ، واله و شیدا شدن

دردها  را چاره  کردن  ساقی  دل ها   شدن

خنده بر لب ها نهادن  طعنه  بر غم ها زدن

کوه  چون  فرهاد  کندن  عاشق  لیلا  شدن

شمع را پروانه  بودن  پیش  پایش  سوختن

در صدف  ماندن  روزی  گوهر  دریا  شدن

خویشتن چون قاصدک دادن در دست  نسیم

هر طرف آزاد چون باد  حاضر و  پیدا شدن

عشق یعنی مهر، آرامش ، سکوت و نیستی

 عقل یعنی نکته دانی ، کودکی ، رسوا شدن

باش عاشق چونکه معشوق عاشقی را آفرید

عاشق و معشوق چون او همدل و همتا شدن

24/12/92

DSC03860

زبان پارسی

این  زبان  فارسی  یا  پارسی  باشد شکر

در دهان چون شعر می باشد سراپایش هنر

فعل و فاعل مصدر و مفعول او آسان چنان

کاتب و شاعر بگویند بی حساب و بی خطر

دوستی دارد با کردی بلوچی آذری رشتی لری

لهجه هایش بی شمار و اشتراکش  بیشتر

گر تو استادی زبان  دانی  زبان آور بدان

این دیارپر هنر ده ها زبان دارد چون دۥﱠر و گوهر

25/12/92

DSC03866

عاشقی 2

صفای  عاشقی   پایان    ندارد

غم  بی  همدمی  درمان  ندارد

نشین   نزد    رفیقان   موافق

که   نامحرم  سر پیمان   ندارد

اساس  دوستی بی مزد و منت

نهال  دشمنی   سامان    ندارد

خدا را  در دل خود  جستجو کن

حضورش  دائم  و هجران ندارد

درایت داد وعقل و دانش و هوش

بنای   لطف  حق  میزان  ندارد

شکوه  بوستان  با گل  شد آغاز

که بی گل باغ  نغمه خوان ندارد

هوای عاشقی  عشقست و پرواز

هواخواهی  غم   خواهان   ندارد

بیاور می که ساقی جاودانه ست

به کفر و دین  ما  ایمان   ندارد

5/10/92

DSC03492

دل بستن

خوش به احوال کسی که دل بر این دنیا نه بست

رفت  و طرح  عاشقی  با صاحب این خانه بست

غیر   خالق   دل   نباید   بست  در  مهر  کسی

دل به غیر از دوست بستن می شوی بالا و پست

حالˏ  دنیا  بس  خرابست  و بشر  شیطان پرست

دل به ویرانی و شیطان می سپارد دست به دست

گاه ویران می کند سطح زمین و گاه اعماق زمین

مرگ ˏ حیوان  و نبات درعزم او طرفی  نه  بست

شرح این  هجران  زیادست و مصیبت بس دراز

خوش به حال آنکسی که دل بر این دنیا نه بست

………………………………………………..

شهرها  ،  بازارها  غرقˏ  غبار  و  دودها

ابرها  ترکیبی  از  ریزگرد ها  ،   گوگردها

تا تنفس  می کنی  بوی   تعفن   در  مشام

بوی عطر و طعم گل باشد فقط یک یاد ونام

چهره ها درهم ، لبخند در لبان بی خاصیت

 چشم در چشم می نهیم بی جوهر و بی ماهیت

سردی  دل ها  فراوان  است  و  دست  گرم کم

دوستی ها  در  خیال  و  دشمنی ها  گرمˏ گرم

د ر  چنین   ایام ˏ نوروز   و    بهاران    دگر

گر که  دل  با  حق  نباشد  می رود  بر  نیشتر

29/12/92

IMG_5337

گریه ساقی

ترا ایکاش  ای ساقی   چنین  نالان  نمی دیدم

ز  چشمانت  نگاهˏ   ناله  و حسرت  نمی چیدم

ز فریادی که از اعماق  جانت   میرسید  هر دم

 ز    فریادت    نرنجیدم   زبانت  را   نفهمیدم   

زبان  پند  و  اندرزت   برایم  غصه و غم بود

و روز  روشنم  شب  شد  ز تاریکی  نترسیدم

ندانستم  خوشی  و درد  ز  ذات  ما  برون آید

ز  ذاتم  درد  می دیدم   و  از شادی  هراسیدم

گرفتم  دشت  بی حاصل برای کشت و  بهر  کار

نروید  دانه، ساقی گفت ، به  گفتارش  خندیدم

شدم   سرشار    دانش ها   و  دنیای   تمناها

نشد  درمان یک  دردم ، به  کردارم    نبالیدم

ازآنکه   زار  و  نالانم  ز ساقی دور و حیرانم

ازین  موجود   دل غافل  هزاران  بار  رنجیدم

به دور از ساقی وهر جا زعقلم چاره می ﺠۥستم

چو نقش مار سرگردان به دور خویش چرخیدم

شدم یک عاقل  کامل ، ولیکن ، بی نشان از دل

ز  ساقی  چون  حذر  کردم   تمام  عمر  نالیدم

25/10/92

دشت شقایق

قیامت کن

کجا رهسپاری و چشم انتظار؟!

چو  آواره   دنبال  راه  فرار؟!

قیامت کن از خویشتن در گذر

که با عقل و منطق نیابی قرار!

بپا خیز و اندیشه را در شکن

وجودت به دریا و توفان سپار

شگفتا  زمانی   که  دریافتی

دل  آسوده ، آرام ، مانند  یار

دریغا  زمانی  که  نشناختی

دل افسرده گردی غمت پایدار

جهان پیش چشم ودلˏ هوشیار

تمامی فصولش  بود نو  بهار

ولیکن به خر بندگان می دهد

همان شربت تلخ همان زهرمار

3/12/92

IMG_2834

من کی ام ؟؟

من نمی فهمم  نفهمیدم  نمی دانم  کی ام ؟

من اسیر دست جهلم شاد و گریانم کی ام ؟

ساختار  زنده ام  یا مرده ام  در دست او

می رود بی یاد او روح از تن و جانم کی ام؟

خوش نشینم کنج تنهایی و حیرانی خویش

این چنین احوال را از خود نمی دانم کی ام؟

تا ز دردی می شوم نالان و ترسان و فکور

در  خیال  و  فکر  آزادی  ز زندانم  کی ام

گر زمانی شادمانی می رسد از هر طرف

عنقریب در فکر پایان و پریشانم کی ام؟

این تن رنجور را با خود کجا ها برده ام ؟!

در غیابˏ از عزیزان زار و نالانم کی ام

با رها گفتم یارب خنده  را از  من  نگیر

بی وجودˏ رویˏ خندان من نمی دانم ؟ کی ام ؟

شادمانی  خنده رویی  گریه و نالان  شدن

هر دو را از دوست خواهانم ، می دانم کی ام .

16/12/92